Roztocze jest  pasmem wzgórz, oddzielającym Wyżynę Lubelską i Kotlinę Sandomierską. Wyróżnia się Roztocze Zachodnie, Środkowe i Wschodnie  – to ostatnie w większości  na Ukrainie. W literaturze mogą Państwo znaleźć również określenie Roztocze Południowe.  Nasz przewodnik obejmuje najciekawsze zakątki tej krainy.

Kraina położona jest na pograniczu dwóch kultur zachodu i wschodu. Od wieków przez te tereny przetaczały się wielkie burze dziejowe; najazdy Tatarów, Kozaków, wojsk szwedzkich.

Po kongresie wiedeńskim (1815 r.) Roztocze zostało na 99 lat podzielone przez granicę zaborów. Roztocze Wschodnie zostało włączone do Galicji Wschodniej (c.K. Austrii) ze stolicą we Lwowie. Ziemie Roztocza Środkowego i Zachodniego zostały włączone do zaboru rosyjskiego. W dużej części ziemia uprawna i lasy były własnością wielkiego majątku utworzonego jeszcze w 1589 r., Ordynacji Zamojskiej. Mieszkali tu Polacy, Rusini (Ukraińcy) i Żydzi.

Najtrudniejsze czasy dla mieszkańców ziemi roztoczańskiej przyniosły wojny w XX w. a szczególnie II wojna  światowa. Wysiedlenia i pacyfikacje miasteczek, mordowanie mieszkańców spowodowały czynny opór i otwartą walkę z wrogiem.

Do dzisiaj zachowały się tutaj wspaniale zabytki architektury sakralnej oraz nieskażona bujna przyroda.

Zapraszamy do lektury przewodnika i na szlaki Roztocza polskiego i ukraińskiego.